vrijdag 9 september 2011

Auwa

Ik heb me vandaag toch bijna letterlijk over de grond gekropen van de pijn :C pooorrr me. En ik moet even nodig wat verbeteren van de vorige post! Wat een verschrikkelijke noobies waren we toch hè? ;D



Nou, ten eerste de verbetering: bij één van de foto's staat ''winter 2011'', voor de oplettende lezer is het natuurlijk meteeeen duidelijk dat die winter er nu pas aan zit te komen en men nog niet zo ver is dat we foto's uit the future kunnen posten.. Hierbij mijn welgemeende excuses voor Elianne's luiheid (want ze hád de fout wel gezien) lol. Het was natuurlijk Januari 2011, wat ook winter is eigenlijk..Maar goed, jullie snappen mijn punt!

Maar goed, ik heb dus vandaag veel pijn geleden..Here's my story:
Gisteravond zag ik een doos op de tafel staan, ik ben natuurlijk zo nieuwsgierig als wat en keek erin. Mijn vans waren binnen! (Heb ik dat verteld? Nou ja, ik had vans op ebay besteld, heel goedkoop!) Ik paste ze meteen en ze zaten wel redelijk, even inlopen dacht ik. Vanmorgen echter, had ik geen sokken. Nou ja, ik had gestreepte en geblokte en geruite sokken, maar geen normale witte. Dus ik dacht ''laat maar zitten'' en deed de schoenen zonder sokken aan. Een tip mensen, doe nooit nieuwe schoenen zonder sokken aan (behalve als het ballerina's zijn of zo, want dan hoort dat natuurlijk..) Met goede moed stapte ik uit de auto en stak de straat over, auw wat schuurde die dingen dacht ik nog. Ik dacht het wel te overleven en liep door naar mijn kluisje en naar de les, het begon toch wel veel pijn te doen. In de les keek ik en ja hoor, blaren! Ze vielen wel mee en ik smste Elianne dat ze pleisters en sokken mee moest nemen. Ik strompelde vervolgens (het begon toch al heel veel pijn te doen) naar Frans en van daaruit naar mijn kluisje en de kantine. Met veel pijn en moeite kwam ik daar aan en viel op een stoel, iedereen vroeg zich af of ik geblesseerd was of zo. (Waarvan? Dat zou ik ook niet weten, zo sportloos en lui als ik ben) Toen Elianne eindelijk op school was, hing er al heel veel vel af, zo vies en pijnlijk. Ik plakte er gauw een grote pleister op en deed de sokken aan, wat voelde dat goed. Dat verschrikkelijke schurende gevoel was weg, maar het deed nog steeds pijn. Dus ik bleef de dag door strompelen. Mijn moeder kwam me in de pauze halen om een broodje te eten (gezellig toch, zo'n gratis broodje frikadel i.p.v. zo'n oude pasta-boterham?) Met veel pijn ging ik nog naar Biologie en kwam uiteindelijk in de auto terecht. Mijn vader had een smsje van mijn moeder gekregen over mijn strompel-incident en had andere schoenen mee. WAT VOELT DAT GOED! Van die heerlijk loszittende sneakers die je voeten omhelzen...aaaaaaaah stukje hemel. Alsof je voeten de hele dag ingebonden zaten in touwen en ze EIN-DE-LIJK doorgeknipt zijn. Oeff.. Toen trakteerde mijn vader Elianne en mij nog op een slush-puppy en toen was mijn dag compleet =D Nou ja, nog niet helemaal, want ik ga straks bij Eliannnehhh logeren en dan krijg ik milka gevoerd en dat is gezellig en nou ja, leuk dagje dus (: Buiten de pleisters die nu over mijn hak zitten :P
XXMilly

Geen opmerkingen:

Een reactie posten